مشت می کوبم بر در

پنجه می سایم بر پنجره ها

من به تنگ آمده ام از همه چیز

بگذارید هواری بزنم

آی

با شما هستم

این درها راباز کنید

من به دنبال فضایی می گردم

لب بامی

سر کوهی دل صحرایی

که در آن جا نفسی تازه کنم

آه

می خواهم فریاد بلندی بکشم

که صدایم به شما هم برسد

من به فریاد همانند کسی

که نیازی به تنفس دارد

مشت می کوبد بر در

پنجه می ساید بر پنجره ها

محتاجم

من هوارم را سر خواهم داد

چاره درد مرا باید این داد کند

از شما خفته چند

چه کسی می آید با من فریاد کند؟؟؟

                                                                                                      فریدون مشیری

من تو را دست دارم.....

هنگامی که نیستی غمگینم

و به آسمان بالای سرت

و ستارگانی که تور ا می بیند رشک می برم

تو را دوست دارم

هنگامی که نیستی

از هر صدایی بیزارم......

حتی اگر کسانی باشد که دوستشان دارم

زیرا صدای آنها

طنین آهنگ صدایت را در گوشم می شکنند

دوست دارم تو را آه میدانم دوستت دارم

اما افسوس که دیگران دل ساده ام را

کمتر باور دارند

و چه بسا به هنگام گذر می بینم که بر من می خندند

زیرا آشکارا می بینند

که نگاهم به دنبال توست..........

من اناری را میکنم دانه

                         می پرد در چشمم آب انار 

                                      اشک می ریزم

به دل میگویم خوب بود

این مردم دانه های دلشان پیدا بود 

ملاصدرا می گوید:

خداوند بی نهایت است ولامکان و بی زمان

           اما به قدر فهم تو کوچک می شود

                   و به قدر نیاز تو فرود می آید

                       و به قدر آرزوی تو گسترده میشود 

                              و به قدر ایمان تو کار گشا میشود

یتیمان را پدر میشودومادر

محتاجان برادری را برادر میشود

عقیمان را طفل میشود

ناامیدان را امید میشود

گمگشتگان را راه میشود

در تاریکی ماندگان را نور میشود

رزمندگان راشمشیر میشود

پیران را عصا میشود

محتاجان به عشق را عشق میشود

خداوند همه چیز میشود همه کس را.....

                    به شرط اعتقاد

                           به شرط پاکی دل

                                   به شرط طهارت روح...

                      بشویید قلب هایتان را از هر احساس ناروا

                                             و مغزهایتان را از هر اندیشه خلاف

                                                          و زبانتان را از هر گفتار ناپاک

                 و بپرهیزید از ناجوانمردی ها ناراستی ها نامردمی ها

چنین کنید تا ببینید که خدواند چگونه

بر سفره ی شما با کاسه ای خوراک وتکه ای نان می نشیند

و درکوچه های خلوت شب با شما اواز می خواند....

مگر از زندگی چه می خواید که در خدایی خدا یافت نمیشود؟؟؟